Aanleiding / inleiding
Roerige tijden, onrust, ongerustheid, angst, woede, haat, verdriet, zorg, ...
In deze Nieuwsbrief wil ik proberen iets te vertellen over het belang van opvoeden en over waarden en normen. Ik denk dat de problemen van vandaag alles te maken hebben met gebrek aan fatsoen en respect voor anderen en andere opvattingen. Respect voor andere opvattingen is niet hetzelfde als vrijblijvendheid in de zin van: iedereen mag dus zelf maar zijn gangetje gaan ... Nee, we moeten letten op wat en hoe we dingen zeggen! Hoe doen we dingen, hoe gaan we met elkaar? We moeten ons er van bewust zijn welke verantwoordelijkheid, rechten en plichten, wij ten opzichte van elkaar en de samenleving dragen.
Waarden en normen
Voor het functioneren van een samenleving is het van levensbelang dat er sprake is van gemeenschappelijk gedeelde waarden. Te vaak wordt m.i. in deze tijd de nadruk gelegd op het individu en zijn unieke beleving. Wanneer je zomaar zegt dat ieder mens een uniek en vrij individu is met recht op een eigen mening en gevoel, dan kan hij denken dat hij zelf in het middelpunt staat. Fout! Mensen, kinderen moeten wel worden opgevoed tot vrije en zelfstandige individuen, maar daar horen grenzen bij. In onze samenleving moeten we duidelijk maken dat bepaalde dingen waardevol zijn en ernstig genomen moeten worden. "Waar mensen asociaal worden en zich onttrekken aan de gemeenschap, daar moet de gemeenschap ingrijpen." We moeten in onze opvoeding duidelijk maken wat nodig is om je lid te weten van de Nederlandse gemeenschap en wat de gevolgen zijn wanneer dat niet het geval is. Een verantwoordelijke taak voor ons als opvoeders.
De kenmerkende waarden en normen die de identiteit van ons land bepalen, kunnen kort samengevat worden beschreven als:
- de nadruk op persoonlijke verantwoordelijkheid
- respect voor het leven en andere opvattingen
- zelfontplooiing en zelfverwerkelijking, het benutten van talenten
- een sterke sociale bewogenheid en betrokkenheid op de ander.
Waarden als rechtvaardigheid, moed, eerlijkheid, vrijgevigheid, naastenliefde, bescheidenheid, oprechtheid, mededogen, vriendelijkheid, betrouwbaarheid en vele meer zijn absolute richtlijnen voor het menselijk bestaan. Die waarden gelden voor joden, christenen, moslims, niet-gelovigen, ... voor alle mensen.
Een samenleving kan niet goed functioneren als er groepen zijn die de basiswaarden van die samenleving en cultuur onvoldoende kennen en eigen gemaakt hebben. Daardoor ontstaan m.i. problemen. Kennis van de taal en van de waarden en normen van de samenleving is noodzakelijk.
We moeten in onze opvoeding dus de gedragsnormen die zijn gebaseerd op een besef van verantwoordelijkheid ten opzichte van elkaar uitdragen en handhaven.
We leren onze kinderen waarden en normen.
Onze normen (regels) leren we in de omgang met elkaar. We leren kinderen de grenzen van onze gemeenschap. Dat gaat met vallen en opstaan. De school is een belangrijke oefenplaats, net als thuis. Daarom is het ook zo belangrijk dat wij als opvoeders met onze kinderen praten over het waarom van deze regels. We moeten één lijn trekken.
Maandag willen we in de klas de nadruk leggen op de regel: "Ik let op mijn woorden".
We noemen elkaar bij de naam en gebruiken geen scheldwoorden.
In de komende tijd zullen we elkaar helpen om deze regel niet te overtreden.
We willen u vragen ook met uw kind over het waarom van deze regel te praten. Waarom is het zo belangrijk dat we niet zomaar van alles tegen elkaar zeggen, dat we elkaar niet uitschelden, dat we onszelf niet beter vinden dan een ander, dat we niet zo snel de schuld aan een ander geven, dat we zorg voor elkaar hebben, ...
Opvoeden is een hele kunst. We hebben een verantwoordelijke taak als opvoeders. Neem de tijd om kinderen de waarden en normen van onze gemeenschap bij te brengen. Dat doe je niet even. Het is een doorlopend punt van aandacht. Op dit punt kan er veel mis gaan. Laten we ons daar bewust van zijn en elkaar ondersteunen bij deze belangrijke taak.
Openheid, eerlijkheid en duidelijkheid zijn heel belangrijk.
U moet niet schromen naar de leerkracht te gaan als er vragen of problemen zijn m.b.t. de aanpak van kinderen, dat lost meer op dan te praten met andere ouders op het schoolplein. Komt u er met de leerkracht niet uit, dan kan een gesprek met de directeur soms helpen. Het is natuurlijk ook heel goed om niet alleen met negatieve dingen naar de leerkracht toe te gaan, maar ook als er positieve dingen te melden zijn. Dat horen we namelijk ook graag.
Ook de leerkracht moet tijdig aan de bel trekken als er problemen zijn en niet schromen om ouders op de hoogte te stellen van b.v negatief gedrag op school, ook al is dit moeilijk. Samen kan men dan kijken naar een oplossing.
Voor het betreffende kind is dit heel belangrijk voor de toekomst.
Aangeleerd negatief gedrag kan veel stukmaken, voor de slachtoffers maar ook voor de veroorzakers, want in de maatschappij wordt dit niet geaccepteerd.
Nog even de regels waar we aan werken:
Doe niets bij een ander kind, wat je zelf ook niet wil hebben.
Kom niet aan een ander, als de ander dat niet wil.
We noemen elkaar bij de voornaam en gebruiken geen scheldwoorden.
Als je kwaad bent, ga je niet slaan, schoppen, krabben of iets dergelijks. Probeer eerst samen te praten en ga anders naar de juf of meester.
Uitlachen, dingen afpakken of kinderen buitensluiten vinden wij niet goed.
Niet roddelen over elkaar.
Elkaar met rust laten / niet met een ander bemoeien.
Geen partij kiezen (bij een ruzie).
Geen aandacht aan de pester schenken. Blijft de pester doorgaan dan aan de leerkracht melden (Dat is geen klikken!!!).
Word je gepest, praat er thuis over. Je moet het nooit geheim houden.
Nieuwkomers op school goed ontvangen en opvangen.